De tuin van Maurice:

2,5 ha grote vasteplantentuin in Engelse cottagestijl

klik hier

Groot Britannië liefhebbers
Home België
Nederland Frankrijk Logies en reisinfo   Seizoenfoto's Links Contact
Verenigd Koninkrijk Ierland

 

Zuid-Oost Engeland

 

Zuid-West Engeland

 

Midden Engeland

 

Oost Engeland

 

Noord Engeland

 

Schotse Oostkust

 

Schotse Westkust en Higlands

 

Noord Ierland

 

Kanaaleilanden

 

 

Plantenkwekerijen met show of voorbeeldtuinen

 

Homepagina

Regen of zon ? Kijk even snel op Buienradar.be

imagesaspx

SISSINGHURST CASTLE ( Biddenden Road, nabij Cranbrook TN17 2AB - KENT -tel: 01580 710 700)

Sissinghurstingang
Sissinghurstcafetariaengiftshop2

Sissinghurst Castle Garden ( Cranbook - Kent )

Het domein waar zich thans de beroemde tuin van Sisssinghurst op bevindt werd in de jaren dertig van de 20ste eeuw aangekocht ( voor 12.375£ ) door de schrijfster Vita Sackville West en haar echtgenoot Harold Nicolson. Het landgoed was op dat ogenblik in totaal verval,er was geen water, geen electriciteit, ramen waren zonder glas en deuren waren verdwenen, het domein stond reeds sinds 1928 te koop en niemand was geinteresseerd ..Net die gehavende toestand trok Vita enorm aan. Ze was opgevoed in het grote ouderlijke kasteeldomein 'Knole' nabij Sevenoaks, maar kon omwille van haar 'sexe' geen aanspraak maken op dit erfgoed.., in Sissinghurst zou ze haar eigen droom realiseren.

Vandaag de dag getuigt het domein van een uitmuntende natuurlijke schoonheid en is eigendom van de National Trust sinds 1967. De tuin bestaat in feite uit meerdere tuinen, allen compleet verschillend van stijl en gescheiden door sfeervolle muren of hagen. Een van de indrukwekkendste is de ‘ White Garden ‘, met zijn mooie combinaties van wit, grijs en groen en de sierlijke Wisteria venusta die er de pergola siert. Verder nog vele tuinkamers met o.a. een Cottage Garden met warme brandende kleuren zoals rood, oranje en geel en tal van bijzondere Erysimums (muurbloemen). Er is tevens een recente moestuin aanwezig die ook het locale restaurant ‘ Granary Restaurant ‘van heerlijke groenten voorziet. Verder zijn ook de aangrenzende Woodlands en ‘bibliotheek ‘ van schrijfster Vita Sackville West’ een aanrader om te bezoeken .

Bij een bezoek is het aan te raden om eerst de toren te beklimmen om alszodanig een mooi overzicht van de tuinen te krijgen. Onderaan deze webpagina vindt u een uitgebreide beschrijvende tekst van het domein .

Tuin te bezoeken : van 10u30 tot 17u - open op maandag, dinsdag, vrijdag, zaterdag.

De getoonde foto's zijn genomen tijdens ons bezoek op 14 mei 2012

Route - map - informatie

Bezoekdagen, bezoekuren....: meer informatie -

Toegangsprijzen - meer informatie

Andere interessante tuinen in de nabijheid zijn o.a.

Hole Park Gardens in Rolvenden

Great Dixter in Northiam

Brogdale Farm in Faversham - houder van de Nationale Fruitcollectie met meer dan 2000 appelsoorten !

Penshurst Place & Gardens in Penhurst Tonbridge

Bovenaanzicht-South-Cottage-and-Garden
BovenaanzichtRoseGarden
BovenzichtWhiteGardenPriestsHousetaxushagen
Cotagegardentaxusobelisken
TheCottageGarden14may
Cottagegarden rood oranje gele kleuren - Sissinghurst- mei- 2012
The Cottage Garden Sissinghurst
TheCottageGardenmei2012
Spring-Garden- Sissinhurst- mei -2012
Moat Walk gele azaleas en bluebells en wallflowers
The-cottagegarden-warme-hevige-kleuren
The Moat Walk- Sissinghurst
Herb-Garden2
De-Kruidentuin-Herb-Garden-may2012
The Nuttery Sissinghurst varens drieblad hazelnoten
Trilliumgrandiflorumgroepsbeplantingwoodlandsvn
The Nuttery Sissinghurst mei 2012
TrilliumsessileandBluebells
Trilliumluteumgroepje
Trilliumgrandiflorumbloemcloseup
Polygonatumsalomonszegel
WisteriaVenustamei
ErectheumindewhitegardenWisteriavenusta
Erechteumpergola14mei2012

Bovenaanzicht-South Cottage en bijhorende tuin

De 'Rosegarden', helaas na de strenge winter van 2012 nog niet helemaal top.

The white garden and priest's house

De Cottage Garden bruist van warme kleuren, zelfs op een regenachtige dag in mei, dit was een stukje tuin waar zowel Harold als Vita dagelijks op uitkeken, Harold vanuit zijn studeerkamer en Vita vanuit haar slaapkamer. Bemerk ook de 4 reusachtige Ierse taxus snoeivormen (Taxus baccata fastigiata)

Waar vroeger de climax van het kleurenfestival in de late zomer en vroege herfst plaatsvond, is dit langzaam dankzij de groeiende aanwezigheid van muurbloem, tulpen, akeleien en arctotis verplaatst naar de lente en vroege zomer...Tegen de muur van het huisje staat een Rosa 'Mme Alfred Carrière', de eerste aanplanting die Harold en Vita deden na de aankoop van Sissinghurst

De lentetuin of 'Spring Garden' (Lime walk-foto hierboven) was een van Harold's favorieten, hij hield van de glamour van de lente, de elegantie en probeerde deze natuurlijke extravagantie op zijn eigen (rechtlijnige) manier in banen te leiden .

De 'Moat Walk' - langsheen een oude Elisabethaanse muur waarin tal van muurbloemen (Erysimum) groeien en witte wisteria de aandacht trekt, aan de overzijde staat een lange rij azalea's, die oorspronkelijk heel wat gevarieerder gekleurd waren, maar wat nu rest zijn eigenlijk de onderstammen die bloeien.

De Kruidentuin of 'Herb Garden' , de omringende taxushagen dateren van 1934 en de door leeuwen gedragen schaal werd door Harol en Vita meegebracht uit Constantinopel (toen Harol diplomaat was aan de ambassade), alle aanwezige planten werden in eerste instantie op schoonheid, kleur en geur beoordeeld en niet op hun culinaire verdienste. De meeste thans aanwezige kruiden zijn doorlevend, toch zijn er ook nog meer dan 30 soorten die in het Engelse klimaat éénjarig zijn en ieder jaar opnieuw minutieus ingeplant dienen te worden.

The Nuttery - dit handvol Kentse hazelaars liet Harold en Vita in 1930 hopen dat er op deze grond nog iets gerealiseerd kon worden en de aankoop van het verwaarloosde domein de moeite waard was, thans een bijzonder sfeervol stukje woodland, met tal van varens, 'bluebell's, en Trillium soorten (zie onder)

Trillium (drieblad, boslelie - familie van de Lilaceae) van links naar rechts - Trillium grandiflorum , Trillium sessile en Trillium luteum , schitterende bodembedekkers voor de bos-en -schaduwtuin.

Polygonatum - salomonszegel, dankbare companion voor planten in de schaduwtuin, al doet hij het meestal in de halfschaduw ook nog redelijk goed.

Trillium grandiflorum - houdt van zure veenachtige grond, bloeit in april en mei

Wisteria venusta aan de Erechtheum Pergola - midden mei- in de 'White garden ', deze was een van de laatste realisaties van Vita en Harold, alle rozen die er voorheen stonden werden verhuisd naar de 'Rose Garden', de witte tuin bevatte o.a. witte gladiolen, japanese anemonen, witte dahlia's, witte Icebergh rozen en witte Rosa mulliganii ramblers.

PulmonariaofficinalisSissinghurstWhite2

Pulmonaria 'Sissinghurst White' (longkruid, witbloeiend)

Bovenaanzichtboomgaard2

The Orchard - deze ruimte was van in het begin bedoelt als overgangsruimte naar het landschap, de bodem lag bezaaid met puin van het vroegere grote landhuis dat er gestaan had, de meeste fruitbomen gaven het reeds snel op ..., maar er kwamen klimrozen in de bomen, narcissen, digitalis, fritillaria...,alles wat er niet als onnatuurlijke plant uitzag werd getolereerd.

INTERESSANTE LINKS OVER SISSINGHURST :

Site van de National Trust : webpagina's met bezoekinformatie

Sissinghurst Castle en Gardens - Wikipedia -nl. - Wikipedia eng.

Bezoek van Kent -tuinen-kastelen

Andere interessante tuinen in de directe omgeving :

Great Dixter - Northiam

Hole Park Gardens - Rolvenden

Brogdale Farm - Faversham

Nog meer tuinen : klik hier

 

Sissinghurst Castle & Gardens - uitgebreide tekstversie

Bij een bezoek aan dit domein, moet men zich mentaal enigszins voorbereiden. Wie zonder de achtergrond te kennen, doorheen de tuin en gebouwen raast, zal wellicht van een kale reis thuis komen . De zestiende eeuwse toren, de middeleeuwse overblijfselen, de beroemde tuin in Arts & Craft style zullen je als bezoeker weinig bijbrengen als je niet eerst de ziel van dit domein leert doorgronden.

Het begon allemaal in 1930 toen een jong koppel : Harold Nicolson (diplomaat, politicus, schrijver) en zijn echtgenote Vita Sackville-West ( dichter, schrijver) het totaal vervallen domein aankochten . Er was geen elektriciteit , noch stromend water, geen glas in de ramen, geen deuren meer in de gebouwen en ze kampeerden de eerste jaren letterlijk op de eerste verdieping van de toren. Vita Sackville- West wenste een eigen domein, een eigen droomtuin en dit niet in het minst omdat ze misnoegd en teleurgesteld was in de Britse wetgeving , waardoor ze als meisje (ondanks het feit dat ze eigenlijk de erfgename was ) niet het ouderlijk domein Knole house , een prachtig historisch landgoed omringd door 400 hectare groot hertenpark en landerijen kon erven. Maar het is ook zeer belangrijk om wat dieper op het turbulente leven van dit bi-seksuele koppel in te gaan om de geest van het domein te voelen.

Harold Nicolson

Harold Nicolson werd geboren te Teheran in 1886, als de zoon van een bekend Brits diplomaat en zou later in de voetsporen van zijn vader treden. Als diplomaat was hij o.a. lid van de Britse delegatie bij de Vredesconferentie van Parijs in 1919. Hij trouwde in 1913 met de schrijfster Vita Sackville-West die hem aanmoedigde zich meer op literatuur toe te leggen, hij publiceerde diverse boeken o.a. over Paul Verlaine, Tennyson, Byron, Baudelaire … In 1929 stopte hij met zijn diplomatieke carrière omdat zijn vrouw hem niet op zijn reizen wenste te begeleiden en begaf zich voor een tiental jaren in de politiek, waarbij hij zelfs tot Staatssecretaris opklom. Van de jaren 1940 legde hij zich volledig op literatuur toe.

Vita Sackville-West

Vita Sackville-West werd geboren in 1892 in Knole House – Kent , een prachtig historisch landgoed omringd door 400 hectare groot hertenpark en landerijen. Een deel van het domein wordt thans door de National Trust beheerd, maar de helft is nog bewoond door de familie Sackville die ook nog het park en de tuinen in eigendom heeft. Het park van Knole House werd door de Beatles in 1967 gebruikt voor de opname van de videoclips van Penny Lane en Strawberry Fields Forever. Vita groeide als enig kind op dit domein op, maar aangezien zij een meisje was kon ze het domein niet erven, wat haar leven sterk zou beïnvloeden. Hoewel ze een bijzondere band had met haar man Harold Nicolson zou het zwaartepunt van haar relaties reeds van jongsaf eerder op het homoseksuele vlak liggen en zou ze er vele partners op na houden, de meest bekende waren de schrijfsters Violet Trefusis en Virginia Woolf. Van 1947 tot 1961 schreef Vita tuinartikels in The Observer, wat ongetwijfeld tot de bekendheid van Sissinghurst heeft bijgedragen.

Harold was m.b.t. tot Sissinghurst veeleer de zorgvuldige ontwerper, de designer die de ‘klassieke’ lijnen uitzette, terwijl Vita met haar romantische, poëtische inslag dit op een exuberante manier met plantencombinaties wist in te vullen.

Hun huwelijk was dus vrij bijzonder, beide echtgenotes hadden diverse homoseksuele verhoudingen. Uit het huwelijk kwamen twee zonen. Nigel, de jongste, was eerst politicus en later schrijver. Ben, de oudste, werd een gewaardeerd kunsthistoricus.

Tuin in Arts & Craft stijl

Tijdens deze beweging werden huis en tuin a.h.w. één geheel, beide werden op elkaar afgestemd in design, uitstraling, artistieke invulling. In Sissinghurst zal het Harold zijn die de eerder klassieke geometrische lijnen uitzet , diverse tuinkamers ontwerpt die dan op passionele, romantische , soms wat exuberante wijze door Vita met beplanting ingevuld werden . Ongetwijfeld werden ze bij de creatie en invulling sterk beïnvloed door het werk van Gertrude Jekyll en E. Luyten, later zouden de verschillende tuinkamers ook meer op kleur ingevuld worden (White Garden , Cottage Garden met rood, oranje en geel ...). Iedere tuinkamer heeft een eigen stijl, een van de leuke architecturale kenmerken is ook de verbindingen tussen de tuinkamers, overal kan je een glimp opvangen van de aangrenzende tuinkamers.

Op een bepaald moment wordt beslist dat de tuin ook voor het publiek toegankelijk moet zijn én zoals bij iedere tuin die zich daar voor openstelt, gaat dit ook enigszins wegen op de inrichting van de tuin, bewust of onderbewust gaat men zaken toevoegen of weglaten uit nieuwsgierigheid naar de reactie van het publiek hierop..

Enkele van de toegepaste tuinprincipes zijn o.a.

 

- De wintergroene hagen in buxus en taxus die niet alleen de beslotenheid van een tuinkamer creëren, maar tevens steeds naar een rustpunt leiden (sculptuur, tuinbank).

- De geometrisch mooi geordende tuinkamers zijn toegankelijk als de kamers van een grote villa , met verrassende doorgangen en perspectieven, ze hebben alle een eigen sfeer en identiteit.

- Een tuin voor alle seizoenen – als geheel dient de tuin in ieder seizoen wat aan te bieden en aangenaam te zijn om in te vertoeven : zo is er een lentetuin van maart tot mei met vele narcissen, een vroegzomertuin van mei tot juli, een laatzomertuin en een herfsttuin..

- Tuinkamers op kleur - met als meest beroemde realisatie de ‘White Garden’ met tal van witte rozen, clematis, hydrangea, wisteria venusta.. Deze vaak nagevolgde tuinkamer , zou de principes van Gertrude Jekyll extra in de kijker plaatsen .

- Bij de inrichting van de tuin werd ook rekening gehouden met de oude muren die nog recht stonden en soms werden een paar nieuwe muren gereconstrueerd om het geheel af te maken.

Vanaf 1938 werd de tuin ook opengesteld voor het publiek , de toegangsprijs was toen 1 shilling en Vita noemde haar bezoekers dan ook Shillingses...

De gebouwen

De geschiedenis gaat terug tot de middeleeuwen, ooit stond hier een burcht met slotgracht

en logeerde zelfs koningin Elisabeth I er drie dagen , maar de meeste gebouwen die er nu nog staan dateren uit de 17de en 18de eeuw. Vooral de periode rond 1756 was desastreus, het domein werd toen verhuurd aan de Britse admiraliteit die er prompt gedurende jaren meer dan 3000 Franse krijgsgevangenen in onderbracht, een grote brand in de late 18de eeuw zorgde voor de rest. In de stallen werd zelfs een armenhuis ondergebracht. Waar nu de boomgaard is, stond vroeger het hoofdgebouw (Great House) , maar dit werd volledig vernietigd en zelfs de fundamenten zijn niet meer terug te vinden.

De gebouwen ten tijde van Vita en Harold.

Op het domein was geen grote ontvangsthal evenmin waren er gastenkamers voorzien, ieder gezinslid woonde in een ander gebouw, om te eten, slapen , een bad te nemen moest men ieder seizoen door weer en wind door de tuin om van het ene gebouw naar het andere te gaan.

- De zestiende-eeuwse toren–plaats waar het koppel de eerste jaren ‘kampeerde’, en later vooral bekend als Vita’s schrijfkamer waar c.a. 20 boeken geschreven werden. Deze privé werkkamer werd gedurende haar leven slechts voor een tweetal personen opengesteld. Het is interessant om eerst de toren te bezoeken om zo een overzicht van de diverse tuinkamers en het omliggende landschap te krijgen .

- De South Cottage (werkkamer Harold Nicolson)

- Priest’s House (eetkamer en keuken)

- Bibliotheek (in stallen van de noordvleugel – The long Hall Library) – deze plaats noemden ze ook de ‘Big Room’ en deze werd ingericht in de stijl van Knole , het grote landhuis en domein bij Sevenoaks waar Vita als kind opgroeide. De schilderijen van Vita’s voorouders, dichters en staatslieden , de stoelen uit het ouderlijk huis alles herinnerde haar aan het onrecht dat zij als meisje géén recht had op het ouderlijk domein

 

Het is mede dankzij het aanzienlijk fortuin dat Vita Sackville –West van haar ouders erfde, dat ze Sissinghurst konden kopen en renoveren, gedurende hun hele leven op Sissinghurst konden ze zich ook enkele tuinmannen, een kok, een chauffeur, een dienstmeid, twee secretarissen en nog ander personeel veroorloven .

Na haar dood liet Vita het domein over aan haar jongste zoon Nigel Nicolson, een mooi, maar duur geschenk. Het familiefortuin was opgesoupeerd tijdens de vele jaren op Sissinghurst en de erfenisrechten waren zeer hoog. Ondanks het feit dat zijn moeder tijdens haar leven absoluut tegenstander was om het domein onder de National Trust onder te brengen ‘ Au grand jamais... never, never so long as I live no Nat. Trust shall have my darling ‘

Het was pas 5 jaar na de dood van Vita (1962) dat Nigel er in slaagde de National Trust aan boord te krijgen en het domein over te nemen. Toendertijd had Sissinghurst amper 28.000 bezoekers per jaar, nu wordt dit jaarlijks gelimiteerd tot ca. 180.000 per jaar.

TUINKAMERS

 

Top Courtyard : rustige tuin met typische English Lawn ( grasmat – Olympic Sportsground mix), in de omgeving van de wandelpaden wordt extra aandacht besteed om het geheel in goede conditie te houden. In februari wordt gestart met een langzaamwerkende meststof en later nog gevolgd door een vloeibare bemesting op basis van zeewier. Het maaien van het gras gebeurt normaal 1 x per week en neemt 10 uur in beslag ( doorheen de tuin ) . Om de Purple Border een achtergrond te geven werd een simpele , hoge muur er achter (her) opgebouwd.

The Purple Border : Als fervent aanhanger van de principes van Gertrude Jekyll begeeft Vita zich met de aanleg van een paarse border op gevaarlijk gebied. Volgens Getrude Jekyll is een echte paarse border snel te zwaar beladen, maar Vita gebruikt dan weer een mix van paars, violet, rozepaarse en lila tinten wat het geheel wat luchtiger maakt, om niet om te vallen worden takken en twijgjes van de hazelnootbomen gebruikt ter ondersteuning. (planten : Rosa ‘Charles de Mills’ , Rosa ‘Geranium’, muurbloemen, iris, dahlia, tulpen...)

The Tower Lawn : deze ruimte lijkt maar een doorgang naar de andere tuinen , vroeger was dit het Elisabethaanse binnenplein van het domein, nu valt de grote taxus ‘muur’ op , waarvan er door ziekte en te hoge vochtigheid in 2006 heel wat vervangen dienden te worden . Opvallende planten hier zijn o.a de klimroos ‘Albertine’ en ‘Paul ’s Lemon Pillar’ en vele clematis variëteiten. Vroeger stonden er ook veel mooie magnolia’s maar die zijn in de strenge winter van 1962-1963 gesneuveld.

The Rose Garden : zowel vanaf de Top Courtyard als vanuit de Tower Lawn kan men reeds een glimps van de rozentuin opvangen , door Harold zo bedacht en als principe in iedere tuinkamer toegepast. Het is een voluptueuze tuin met een enorme rijkdom aan rozen omringd door iris, allium, anemonen, pioenen...en langs de muren worden de klimrozen gezelschap gehouden door druivelaars, vijgenstruiken en clematis . In november begint men met het stevig snoeien van de rozen , de klimrozen worden van bijna de volledige nieuwe groei van het jaar zelf ontdaan, men wil lelijke verhouting voorkomen, oude sterk verhoutte takken worden volledig weggenomen, om een goed zicht te hebben bij dit werk worden de klimrozen ook van het rasterwerk losgemaakt, eens alle snoeiwerk verricht worden ze opnieuw zorgvuldig aangebonden. De niet klimmers groeien langs een structuur van hazelnoot hout, in de lente krijgen ze een flinke laag goed verteerde compost, een dosis potash ( patent-kali )en een extra magnesium dosis. De rozen worden een viertal keer per jaar bespoten om roest, bladvlekkenziekte en meeldauw te voorkomen. In de zomer worden iedere week de uitgebloeide bloemen door een team van vrijwilligers verwijderd. Vita hield van rozen met prachtige namen, namen met een geschiedenis er achter : bv. Cardinal de Richelieu , Comtesse du Cayla ( minares van Lodewijk de 18de), Félicité, Perpétue ( 2 martelaressen van Carthago )..., rosa galica enz..

The Spring Garden (Lime Walk) - De lentetuin: dit stuk van de tuin werd door Harold niet alleen ontworpen ,maar ook de beplanting is van zijn hand. Je ontdekt hier een mooie laan van lindenbomen (limetrees genaamd in UK) met aan de voet van iedere boom een perkje lentebloeiers met Hyacinthen, tulpen, fritillaria’s, narcis... Orde en structuur, rechtlijnigheid wordt hier aangevuld met de weelde van de lentebloeiers.

The Cottage Garden : voor het gebouw is er een tuin met vurige kleuren, geel, oranje, rood , opvallend zijn de 4 grote taxussen. Tegen de muur zie je ook een witte klimroos ‘Mme Alfred Carrière’ , die de dag van de aankoop van het domein ( 1930) door Harold en Vita geplant werd.

Planten die hier de hoofdviool spelen zijn o.a : tulpen , erysimum(muurbloem), akeleien, arctotis (margriet), verbascum, crocosmia, dahlia, klaprozen. Vanuit haar slaapkamer en de badkamer had Vita zicht op deze tuin en Harold keek er op uit vanuit zijn werkkamer. Vroeger lag het hoogtepunt van de bloei in de late zomer, nu is dit vooral eind mei , juni tot midden juli.

The Nuttery : het hazelnoten bos, met zijn indrukwekkende woodland onderbeplanting van de vroege lente tot midden juli, nadien ziet alles er bruin uit... Onder de overblijfselen van deze vroegere hazelnoten plantage werd een prachtige onderbeplanting gemaakt . Vroeger bestond deze voor een groot deel uit Primula polyanthus (sleutelbloemen) , maar ziekte zorgde er voor dat in de jaren zestig voor een andere onderbeplanting met o.a Trillium, Euphorbia amygdaloides, orchidee, veratrum nigrum, varens, epimedium en de zeldzame witte Hyacinthoides – non- scripta ( boshyacinth), alle blauwe werden direct bij de bloei verwijderd.

The Moat Walk : bij toeval werd deze oude muur door een tuinman ontdekt na de aankoop van het domein en in ere hersteld, in gaten van de muur werden en worden nog steeds muurbloemen (Erysimum ‘Bowles Mauve’) en varens aangeplant. Er staat ook een indrukwekkende witte wisteria ( Blauwe regen) en links een lange rij gele azalea’s , dit was vroeger veel kleurrijker, maar nu zijn het in feite de onderstammen die overblijven en allen geel bloeien.

The Herb Garden : deze kruidentuin had vroeger géén utilitaire functie, hij was ontworpen voor zijn schoonheid, zijn geuren, bloeiwijze. Heden ten dage word er zoveel aan gesnuffeld, geroken, gegeten door bezoekers dat er géén giftige gewasbeschermingsmiddelen meer gebruikt worden . De schaal die in het midden van de tuin staat werd door Harold en Vita uit hun huis in Constantinopel meegebracht naar Engeland. Op een aantal soorten na zijn alle kruiden overblijvend en komen ze dus ieder jaar terug.

The Orchard : reeds bij de aankoop in 1930 waren de bomen ‘fin de carrière’, ze werden dan maar als steunpaal voor klimrozen, clematis e.a planten gebruikt , hierdoor en mede dankzij enkele stormen werd een vervang programma gelanceerd, dit was steeds een ‘vuil hoekje’ met nog rommel van afbraakmateriaal van het grote huis...

The White Garden : Alhoewel dit de meest bekende tuin van Sissinghurst is, is het wel een van de laatste die aangelegd werd. In 1950 waren de rozen die er stonden te overweldigend geworden en werden deze naar de rozentuin verhuisd. Het idee ontstond om een echte witte tuin te ontwerpen. Met o.a witte iris, dahlia, gladiolen, japanse anemonen, witte klimrozen ( Rosa mulliganii) , wisteria venusta (witte blauwe regen) ,

The Nursery : als een van de weinige door de National Trust beheerde domeinen beschikt Sissinghurst ook over zijn eigen kwekerij . Dit geeft het tuinteam een enorm voordeel en flexibiliteit . Op de kwekerij worden vooral planten uit het enorme areaal van Sissinghurst voortgekweekt en ook zeldzame, binnen het commerciële circuit niet langer vindbare planten die passen binnen de filosofie van Sissinghurst. De planten worden in de tuin toegepast en ook via de plantenshop verkocht. In 2014 werden er ongeveer 25.000 planten voor de tuin en winkel gekweekt. De hoofd-verantwoordelijke Emma Grigg wordt door een team van 12 vrijwilligers bijgestaan.

New Vegetable Garden : in 2008 besluit de Nat. Trust in overleg met Adam Nicolson om het domein ook weerom een leefbare functie te geven en het produceren van locale producten wordt daar een belangrijk onderdeel in . Zo zal er een nieuwe boomgaard aangelegd worden , een nieuwe hazelnoten plantage, een veestapel met lokale rassen van schapen, varkens, kippen en runderen, een bio- moestuin die o.a het locale restaurant van verse onbespoten kruiden en groenten voorziet .

Home België Verenigd Koninkrijk